Ontwerp Sprint

Een design sprint is een tijdsgebonden proces, oorspronkelijk gestructureerd als vijf dagen, om van een probleem naar een getest prototype te komen. Ontwikkeld bij Google Ventures en gedocumenteerd door Jake Knapp, comprimeert het activiteiten die anders maanden zouden duren tot één week: het probleem begrijpen, oplossingen genereren, een richting bepalen, een realistisch prototype bouwen en dit testen met de doelgroep.

De oorspronkelijke structuur wijst één activiteit per dag toe. Op de eerste dag wordt het probleem in kaart gebracht en een doelgroep gekozen. Op de tweede dag worden individueel oplossingen gegenereerd in plaats van via brainstormsessies in groepen. De gedachte hierachter is dat individueel werk betere en meer gevarieerde ideeën oplevert dan een open discussie, waar de luidste stem de boventoon voert. Op de derde dag wordt besloten welke concepten geprototypeerd moeten worden door middel van gestructureerde feedback en stemming. Op de vierde dag wordt een prototype gebouwd dat realistisch genoeg is om te testen, maar niet meer dan dat. Op de vijfde dag wordt getest met een klein aantal doelgebruikers, meestal vijf, waarna een besluit wordt genomen.

De waarde ervan schuilt minder in het specifieke tijdschema dan in de beperkingen die het oplegt. Door een multidisciplinair team, inclusief een besluitnemer, voor een vaste periode aan één probleem te wijden, wordt de coördinatievertraging weggenomen die dergelijk werk normaal gesproken over maanden uitstrekt. De eis van een getest prototype aan het eind dwingt tot concreetheid, aangezien abstracte discussies niet standhouden wanneer er op vrijdag iets aan een klant getoond moet worden. En de aanwezigheid van de besluitnemer gedurende het hele proces voorkomt de veelvoorkomende situatie dat een week goed werk teniet wordt gedaan door een later bezwaar van een afwezige leidinggevende.

Het format is niet universeel toepasbaar en het behandelen ervan als een algemeen hulpmiddel leidt tot teleurstelling. Het is geschikt voor problemen die belangrijk zijn, voldoende afgebakend om binnen een week op te lossen, en die daadwerkelijk onzeker zijn, waarbij het team het oneens is of het antwoord niet weet. Het is minder geschikt voor problemen die al begrepen zijn en alleen nog maar gebouwd hoeven te worden, problemen die uitgebreid nieuw onderzoek vereisen om ze überhaupt te kunnen formuleren, en problemen waarvan de oplossing afhangt van technisch werk dat niet binnen een dag op overtuigende wijze geprototypeerd kan worden.

De praktijk is aanzienlijk afgeweken van het oorspronkelijke vijfdaagse format. Vierdaagse en online varianten zijn nu gangbaar, en kortere versies worden gebruikt voor specifiekere vraagstukken. De aanpassingen zijn redelijk, mits de essentiële elementen behouden blijven: een duidelijk probleem, de juiste deelnemers, waaronder iemand die beslissingen kan nemen, individuele ideeënvorming vóór groepsdiscussie, een echt prototype en testen met daadwerkelijke gebruikers in plaats van met collega's. Sprints waarbij de gebruikerstests worden weggelaten, behouden het workshopconcept, maar verliezen hun doel.

De selectie van deelnemers is belangrijker dan de planning en wordt vaak slordig aangepakt. Een sprint met de verkeerde mensen levert een goed gefaciliteerde week op die uiteindelijk niets verandert: zonder iemand die beslissingen kan nemen, is het resultaat een aanbeveling die in de gebruikelijke goedkeuringsprocedure terechtkomt; zonder technische vertegenwoordiging test het prototype een richting die onhaalbaar blijkt; zonder iemand die de klantgegevens beheert, ontwerpt de groep op basis van aannames. Een ideale samenstelling is vijf tot zeven mensen die beslissingsbevoegdheid, ontwerp, engineering en klantkennis vertegenwoordigen. Het is meestal het moeilijkst om ervoor te zorgen dat ze daadwerkelijk de volledige periode beschikbaar zijn, in plaats van slechts gedeeltelijk aanwezig te zijn vanwege andere verplichtingen.

De meest voorkomende teleurstelling is dat de sprint wordt gezien als een eindproduct in plaats van als het begin van het werk. De output is een gevalideerde of ongeldig verklaarde richting en een reeks observaties, geen afgerond ontwerp, en de waarde wordt pas gerealiseerd als het resultaat wordt meegenomen in de verdere ontwikkeling. In de praktijk betekent dit dat sprints worden uitgevoerd als onderdeel van een doorlopend proces in plaats van als geïsoleerde gebeurtenissen, waarbij de uitkomst wordt meegenomen in de verdere ontwikkeling. productontwerp en bezorgwerk in een productstudio betrokkenheid, en met de tests die zijn uitgevoerd volgens de normen van gebruikersonderzoek in plaats van als een informele presentatie.