Deklaracja pozycjonująca to krótki dokument wewnętrzny określający, komu produkt służy, do jakiej kategorii należy, jakie konkretne korzyści oferuje i dlaczego to stwierdzenie jest wiarygodne. Jest on pisany z myślą o wewnętrznej spójności, a nie dla klientów, a jego funkcją jest zebranie w jednym miejscu decyzji, od których zależy późniejsza sytuacja klienta.
Konwencjonalna struktura określa klienta docelowego, określa potrzebę lub szansę, identyfikuje kategorię, w której oferta jest oferowana, określa kluczową korzyść, wskazuje główną alternatywę i podaje powód, dla którego dane stwierdzenie jest wiarygodne. Zaletą tej struktury jest to, że wymusza ona wyraźne określenie każdego elementu, a elementy, które zespołom najtrudniej zrealizować uczciwie, zazwyczaj powodują najwięcej zamieszania na dalszym etapie.
Wybór kategorii ma większe znaczenie, niż się wydaje, ponieważ determinuje ramy porównawcze. Pozycjonowanie produktu w ramach ustalonej kategorii oznacza przejęcie oczekiwań, założeń dotyczących cech i cen, które niesie ze sobą ta kategoria, co jest efektywne, gdy produkt rzeczywiście do niej pasuje. Deklarowanie nowej kategorii pozwala uniknąć niekorzystnych porównań, ale wymaga nauczenia rynku, czym ona jest, co jest kosztowne i powolne. Większość organizacji nie docenia kosztów drugiej opcji.
Korzyść wyróżniająca musi być czymś, czego konkurenci nie mogą wiarygodnie twierdzić, a to właśnie jest problem, na którym większość oświadczeń zawodzi. Deklaracje jakości, obsługi, wiedzy specjalistycznej lub innowacji pojawiają się w pozycjonowaniu niemal każdej organizacji w każdej kategorii, a zatem niczego nie przekazują. Obronne twierdzenie jest na tyle konkretne, że czytający je konkurent musiałby się z nim zgodzić, i powinno być poparte wiarygodnym powodem, a nie deklaracją.
Wykluczenie jest najtrudniejszą i najcenniejszą częścią. Stwierdzenie definiujące klienta docelowego domyślnie odrzuca resztę rynku, a organizacje się temu sprzeciwiają, ponieważ każdy wykluczony segment reprezentuje teoretyczny przychód. Jednak propozycja skierowana do wszystkich nie trafia do nikogo, a odmowa wykluczenia jest najczęstszym powodem, dla którego prace pozycjonujące prowadzą do powstania dokumentu, który niczego nie zmienia. Stwierdzenie, które nie może nikogo urazić ani rozczarować, nie oznacza, że podjął decyzję.
Artefakt ma charakter wewnętrzny i powinien nim pozostać, ponieważ został napisany dla jasności, a nie dla perswazji. Publikowanie go dosłownie prowadzi do sztywnych, schematycznych tekstów, które pojawiają się na wielu stronach internetowych. Jego celem jest dostarczenie osobom piszącym materiały skierowane do klientów jednoznacznej odpowiedzi na twierdzenia firmy, tak aby przekaz z niego wynikający był spójny na wszystkich stronach, w kampaniach, rozmowach sprzedażowych i w dziale wsparcia.
Sprawdzenie, czy jest to prawdą, jest proste i rzadko przeprowadzane. Jeśli klienci opisują produkt inaczej niż w stwierdzeniu, jeśli rozmowy sprzedażowe rutynowo pozycjonują go w stosunku do konkurencji, której stwierdzenie nie zawiera, lub jeśli strony o najwyższej konwersji przedstawiają inny argument, to rzeczywiste pozycjonowanie różni się od udokumentowanego. Te rozbieżności są dowodem, a nie wynikiem uchybień w przestrzeganiu przepisów, i często wskazują, że rynek rozwiązał problem, którego organizacja jeszcze nie rozwiązała.
Ponieważ reguluje zarówno to, co jest budowane, jak i sposób sprzedaży, oświadczenie musi mieć autorytet, a nie istnieć jako dokument marketingowy. W praktyce jest ono ustalane w ramach planowanie strategiczne i doradztwo, oparte na języku klienta i konkurencyjnych alternatywach ustalonych poprzez badania użytkownikówi staje się podstawą dla twierdzeń, że Usługa CRO testy programu na stronach, na których roszczenie faktycznie spotyka się z potencjalnym klientem.