Omnichannel beschrijft een aanpak waarbij de klantervaring continu is over alle kanalen waarop een bedrijf actief is, zodat activiteiten op het ene kanaal worden herkend en beschikbaar zijn op de andere kanalen. Een winkelmandje dat op de telefoon is samengesteld, verschijnt op een laptop, een online gekocht artikel kan in een winkel worden geretourneerd, een supportgesprek dat in de chat is gestart, is bekend bij de medewerker die de telefoon opneemt, en de voorraadbeschikbaarheid weerspiegelt de realiteit in de gehele organisatie.
Het onderscheid met multichannel is belangrijk om precies te benadrukken, omdat de termen vaak door elkaar worden gebruikt. Een multichannelbedrijf opereert via verschillende kanalen die onafhankelijk van elkaar functioneren, elk met een eigen voorraad, prijsstelling, klantprofiel en doelstellingen. Een omnichannelbedrijf opereert via kanalen die deze elementen delen, waardoor de klant één organisatie ervaart in plaats van meerdere organisaties die toevallig hetzelfde merk dragen.
De klantverwachting is duidelijk in deze richting verschoven en de voorbeelden van mislukkingen zijn overduidelijk. Een klant die in een winkel te horen krijgt dat een online gekocht artikel daar niet geretourneerd kan worden, of die zijn hele situatie aan een tweede medewerker van de klantenservice moet herhalen, of die merkt dat een online geadverteerde aanbieding in de winkel niet wordt nagekomen, ervaart de interne beperkingen van de organisatie als een tekortkoming. Geen van deze gevallen is in principe een technologische beperking.
De moeilijkheid ligt vooral op organisatorisch vlak, niet op technisch vlak. Verschillende kanalen hebben doorgaans aparte verantwoordelijkheden voor winst en verlies, aparte doelstellingen en een eigen leiderschapsstructuur. Dit leidt tot directe conflicten: een winkelmanager die alleen wordt beoordeeld op de omzet in de winkel heeft geen enkele prikkel om een klant te helpen bij een online aankoop, en een online team dat wordt beoordeeld op zijn eigen omzet heeft geen enkele reden om een klant naar een fysieke winkel te verwijzen. Toewijzing van resultaten en de opzet van incentives bepalen het succes vaak meer dan de integratiemogelijkheden.
Onderliggend moeten er diverse functionaliteiten aanwezig zijn. Een uniform klantdossier dat dezelfde persoon koppelt aan alle kanalen en apparaten. Een uniform overzicht van de voorraad dat de actuele voorraad in alle magazijnen en winkels vrijwel in realtime weergeeft. Consistente prijs- en promotieregels. Orderbeheer dat bestellingen vanaf elke locatie kan verwerken en retouren overal kan accepteren. Elk van deze aspecten is een aanzienlijke onderneming, en een gedeeltelijke implementatie leidt tot de zichtbare inconsistenties die klanten opmerken.
Flexibiliteit in de orderafhandeling is waar het operationele voordeel het meest concreet is. Het afhandelen van online bestellingen vanuit de winkelvoorraad, het aanbieden van afhalen op een locatie en het accepteren van retouren via verschillende kanalen verhogen allemaal het klantgemak en zorgen voor een efficiënter gebruik van de voorraad die anders onverkocht zou blijven. Deze mogelijkheden vereisen operationele processen en personeelscapaciteit in winkels die er niet voor ontworpen zijn, en dat is waar implementaties vaak tekortschieten.
Gedeeltelijke implementatie is doorgaans de juiste ambitie, aangezien volledige integratie over alle dimensies heen duur is en niet overal evenveel waarde oplevert. Door te identificeren welke cross-channel klanttrajecten daadwerkelijk worden gebruikt en deze specifieke trajecten op de juiste manier met elkaar te verbinden, wordt het grootste deel van het waargenomen voordeel behaald tegen een fractie van de kosten van een volledige integratie. Bedrijven die een allesomvattende integratie nastreven, leveren vaak jarenlang geen resultaat op, terwijl bedrijven die de twee of drie klanttrajecten die voor hen van belang zijn met elkaar verbinden, snel resultaten zien.
De meetmethode moet opnieuw worden ontworpen, anders zullen de prikkels de strategie ondermijnen. Omzet die aan een kanaal wordt toegeschreven, onderschat systematisch de bijdrage van elk kanaal dat een elders voltooide aankoop ondersteunt. Bedrijven die op deze manier blijven rapporteren en tegelijkertijd van kanalen verwachten dat ze meewerken, creëren een tegenstrijdigheid. Meting op klantniveau, waarbij de totale waarde over alle kanalen wordt meegerekend, is de aanpak die samenwerking rationeel maakt.
Omdat de beperking meestal ligt in de stimuleringsstructuur en het operationele proces in plaats van in de integratietechnologie, reikt het werk veel verder dan alleen systemen. In de praktijk worden veranderingen in het operationele model en de meetmethoden aangepakt via strategische planning en adviseringHet uniforme klant- en voorraadoverzicht is afhankelijk van Data analytics en integratie geleverd door de IT afdelingEn het ontwerp van de reis die de kanalen met elkaar verbindt, is een serviceontwerpprobleem dat wordt aangepakt via UX-audit werken.