SwitasSkontaktuj się z nami

Mapa cieplna (Heatmap)

Mapa cieplna (heatmap) to wizualna reprezentacja zagregowanych zachowań użytkowników na stronie internetowej, wykorzystująca gradienty kolorów, zwykle od zimnych barw, takich jak niebieski dla niskiej aktywności, po ciepłe, takie jak czerwony dla wysokiej aktywności, aby pokazać, gdzie użytkownicy klikają, poruszają kursorem lub przewijają stronę w wielu sesjach, naniesione bezpośrednio na pojedynczy obraz strony. Trzy najczęstsze typy to mapy kliknięć, pokazujące, gdzie użytkownicy klikają lub stukają, niezależnie od tego, czy dane miejsce jest rzeczywiście klikalnym elementem, mapy ruchu, śledzące ruch kursora jako przybliżony wskaźnik uwagi wzrokowej na urządzeniach stacjonarnych, oraz mapy przewijania, pokazujące, jaki odsetek odwiedzających dociera do poszczególnych pionowych sekcji strony w miarę przewijania w stronę stopki. Czwarty, rzadszy wariant, czyli mapa uwagi lub mapa najechań (hover), bywa wyodrębniany osobno na urządzeniach mobilnych, gdzie zdarzenia stuknięcia i przewijania całkowicie zastępują ruch kursora jako główny rejestrowany sygnał behawioralny. Mapy cieplne mają znaczenie, ponieważ przekładają abstrakcyjne dane behawioralne na intuicyjny format wizualny, od razu zrozumiały dla projektantów, marketerów i interesariuszy, bez konieczności znajomości surowych tabel analitycznych czy raportów zdarzeń. Mapa przewijania pokazująca, że tylko 20 procent odwiedzających kiedykolwiek dociera do sekcji cennika umieszczonej w dolnej części długiej strony, komunikuje wyraźny i możliwy do zrealizowania problem znacznie skuteczniej niż równoważny liczbowy raport głębokości przewijania ukryty w arkuszu kalkulacyjnym, a ta wizualna przystępność jest głównym powodem, dla którego mapy cieplne są tak szeroko używane w prezentacjach dla interesariuszy i raportowaniu dla klientów w pracach CRO i UX. Mapy cieplne generują narzędzia takie jak Hotjar, Microsoft Clarity czy Crazy Egg, które wstrzykują lekki skrypt śledzący, rejestrujący współrzędne kursora i dotyku wraz z pozycją przewijania w kolejnych sesjach odwiedzających, a następnie agregują te surowe dane w wizualną nakładkę po zgromadzeniu wystarczającej próby, zwykle co najmniej 1000 do 3000 sesji na stronę, aby wyłonił się w miarę stabilny i reprezentatywny wzorzec, ponieważ strony o niższym ruchu mogą dawać mapy cieplne zniekształcone przez niewielką liczbę nietypowych sesji. Analitycy zazwyczaj segmentują mapy cieplne według typu urządzenia, ponieważ wzorce kliknięć i przewijania na urządzeniach mobilnych znacznie różnią się od tych na komputerach stacjonarnych, oraz według źródła ruchu, ponieważ odwiedzający przybywający z różnych kanałów często mają różne intencje i wykazują różne zachowania nawet na dokładnie tej samej stronie i w tym samym układzie. Częstym nieporozumieniem jest przekonanie, że mapy cieplne pokazują, na co patrzą użytkownicy, podczas gdy w rzeczywistości mapy ruchu śledzą wyłącznie pozycję kursora, która koreluje z uwagą wzrokową na komputerach stacjonarnych tylko niedoskonale, ponieważ użytkownicy często trzymają kursor nieruchomo, czytając wzrokiem coś zupełnie innego na ekranie; prawdziwe śledzenie spojrzenia wymaga dedykowanego sprzętu do eye trackingu, który jest znacznie rzadziej używany w komercyjnych pracach CRO niż programowe mapy cieplne oparte wyłącznie na danych o kursorze i dotyku. Inną częstą pułapką jest wyciąganie stanowczych wniosków z mapy cieplnej w oderwaniu, bez konfrontowania jej z celami kliknięć i strukturą strony, na przykład błędne interpretowanie intensywnego klikania w nieinteraktywny obraz jako pozytywnego zaangażowania, podczas gdy może to wskazywać na dezorientację użytkowników co do tego, czy ten obraz w ogóle miał być klikalny. W doradztwie CRO i UX mapy cieplne są zazwyczaj używane na wczesnym etapie audytu do generowania hipotez o tym, gdzie może występować tarcie lub dezorientacja, na przykład gdy okazuje się, że użytkownicy wielokrotnie klikają statyczny obraz banera, oczekując, że gdzieś prowadzi, albo gdy mapa przewijania pokazuje, że kluczowe wezwanie do działania znajduje się znacznie poniżej miejsca, w którym większość odwiedzających przestaje przewijać. Ponieważ mapy cieplne mają charakter opisowy, a nie przyczynowy, co oznacza, że pokazują, co się wydarzyło, ale nie wyjaśniają jednoznacznie dlaczego, są niemal zawsze łączone z nagraniami sesji dla głębszego kontekstu jakościowego, a następnie weryfikowane kontrolowanymi testami A/B, które potwierdzają, czy proponowana poprawka rzeczywiście poprawia wskaźnik, na który miała wpłynąć. Odświeżenie mapy cieplnej po zmianie projektu stanowi też szybką, tanią kontrolę poprawności, czy nowy układ jest wykorzystywany zgodnie z zamierzeniem, zanim pełny eksperyment osiągnie istotność statystyczną.

Więcej terminów na literę H

Zbudujmy następny.

Skontaktuj się z nami