Kano modeli, ürün özelliklerini varlıklarının veya yokluklarının müşteri memnuniyetini nasıl etkilediğine göre sınıflandırır. 1980'lerde Noriaki Kano tarafından geliştirilen bu model, farklı davranış sergileyen kategorileri ayırt eder: yokluğunda memnuniyetsizliğe neden olan ancak varlığında memnuniyete yol açmayan olmazsa olmaz özellikler; performansa orantılı olarak memnuniyetin arttığı tek boyutlu özellikler; ve var olduğunda memnuniyet yaratan ancak yokluğunda özlenmeyen çekici özellikler. Kayıtsız ve ters kategoriler ise müşterilerin önemsemediği ve varlığıyla memnuniyeti azaltan özellikleri kapsar.
Modelin katkısı, özelliklerin birbirinin yerine geçebilecek değer birimleri olmadığını göstermesidir. Site yüklenmesi, ödeme işleminin çalışması veya siparişin gelmesi gibi olmazsa olmaz özellikler, yerine getirildiklerinde iyi niyet yaratmazken, başarısız olduklarında ciddi bir memnuniyetsizliğe yol açar; bu da onlara yapılan yatırımın farklılaştırıcı olmaktan ziyade savunma amaçlı olduğu anlamına gelir. Çekici özellikler, aynı çaba için orantısız derecede olumlu bir yanıt üretir, ancak bu yalnızca olmazsa olmaz özellikler yerine getirildikten sonra geçerlidir. Temel konularda başarısız olurken, yenilikçi yollarla memnuniyet yaratan bir ürün, eklemeler ne kadar etkileyici olursa olsun, memnuniyetsizliği biriktirir.
En pratik açıdan önemli unsur, modelin zamansal boyutudur. Nitelikler zamanla değişir: çekici olan şey tek boyutlu hale gelir ve sonunda müşterilerin beklediği ve rakiplerin benimsediği bir şey haline gelir. Ücretsiz teslimat, sipariş takibi, mobil uyumluluk ve aynı gün destek gibi özellikler bu yolu izlemiştir. Bunun anlamı, değişmeden kalan bir ürünün giderek daha az tatmin edici hale gelmesi ve memnuniyet sağlayan bir üründen elde edilen rekabet avantajının yapısı gereği geçici olmasıdır.
Model, her bir özelliğin işlevsel ve işlevsiz olarak iki kez sunulduğu, katılımcının özelliğin mevcut olması ve olmaması durumunda nasıl hissedeceğini soran özel bir anket aracıyla birlikte gelir. Eşleştirilmiş yanıtların örüntüsü, özelliği sınıflandırır. Anket göründüğünden daha zorlayıcıdır: birçok özellik test edildiğinde uzundur, katılımcılar işlevsiz ifadeyi kafa karıştırıcı bulur ve sonuçlar özelliklerin nasıl tanımlandığına duyarlıdır. İyi tanımlanmış az sayıda özelliği uygun şekilde seçilmiş bir örneklemle test etmek, dikkatsizce yanıtlanan kapsamlı bir ankete göre çok daha iyi sonuçlar verir.
Başlıca sınırlamaları, sınıflandırmaların segmentlere göre farklılık göstermesidir; bu nedenle bir müşteri türü için çekici olan bir özellik, başka bir müşteri türü için önemsiz veya olmazsa olmaz olabilir ve model, ödeme istekliliği veya ticari değerden ziyade memnuniyeti ele almaktadır. Müşterileri memnun eden çekici bir özellik, yine de inşa edilmesi ve sürdürülmesi karlı olmayabilir ve model bu denge konusunda herhangi bir rehberlik sağlamamaktadır.
Anket yükünü ortadan kaldıran daha hafif bir uygulama, önceliklendirme sırasında önerilen birikmiş işleri niteliksel olarak sınıflandırmaktır; her bir öğe için yokluğunun şikayetlere yol açıp açmayacağı ve varlığının fark edilip edilmeyeceği sorulur. Bu, resmi araçtan daha az titizdir, ancak en yaygın pratik amaç için yeterlidir; bu amaç, önerilen iyileştirmelerin tümünün "mutlaka olması gerekenler" kategorisinde olduğunu ve bu nedenle hiçbir şeyi farklılaştırmayacağını belirlemektir. Ayrıca, bazı müşterilerin aktif olarak hoşlanmadığı özellikleri de ortaya çıkarır; bu, bir öneri hevesli bir iç sponsor tarafından desteklendiğinde ve daha geniş müşteri tabanına karşı hiç test edilmediğinde kolayca gözden kaçırılabilir.
Bu sınırlar dahilinde kullanıldığında, çerçeve, tüm özellikleri aynı puanlama işlemi için eşdeğer adaylar olarak ele alan önceliklendirme yöntemlerine karşı yararlı bir düzeltme sağlar. Uygulamada, yol haritası tartışmalarına bilgi sağlar. ürün araştırmasıNitelik tanımları ve segment analizi aşağıdaki kaynaklardan alınmıştır: kullanıcı araştırmasıVe ticari çalışmalardaki en yaygın pratik kullanımı, önerilen bir dizi iyileştirmenin "mutlaka yapılması gerekenler" kategorisinde yer aldığını belirlemektir; burada doğru beklenti kazanç sağlamaktan ziyade kayıptan kaçınmaktır.