Microsoft Clarity'yi, Switas gibi şirketlerin karşılaştığı zorlukları anlayan gerçek ürün geliştiriciler tarafından, pratik ve gerçek dünya kullanım senaryoları göz önünde bulundurularak geliştirilmiş bir ürün olarak öne çıkardık. Öfkeli tıklamaları ve JavaScript hata izleme gibi özellikler, kullanıcı hayal kırıklıklarını ve teknik sorunları belirlemede, kullanıcı deneyimini ve dönüşüm oranlarını doğrudan etkileyen hedefli iyileştirmeler sağlamada paha biçilmez olduğunu kanıtladı.
Tasarım Operasyonları
Tasarım operasyonları, kısaca tasarım operasyonları olarak adlandırılır ve bir tasarım fonksiyonunun işleyiş biçimini iyileştirme uygulamasıdır: süreçleri, araçları, standartları, işe alımları, oryantasyonu, diğer disiplinlerle iş birliği ve tasarım çalışmalarını destekleyen altyapı. Tasarım organizasyonuna, geliştirme operasyonlarının mühendisliğe uyguladığı aynı operasyonel düşünceyi uygular; amaç, uygulayıcıların zamanlarını koordinasyon yükü yerine tasarıma harcamaları için sürtünmeyi ortadan kaldırmaktır.
İhtiyaç, başlangıçtan itibaren var olmaktan ziyade, ölçek büyüdükçe ortaya çıkar. Üç tasarımcıdan oluşan bir ekip, konuşarak koordinasyon sağlar, dosyaları uygun gördükleri her yerde saklar ve herkes her şeyi gördüğü için tutarlılığı korur. Birkaç üründe çalışan otuz kişilik bir ekip bunu yapamaz ve kasıtlı operasyonel çalışma olmadan, yinelenen bileşenler, uyumsuz dosya yapıları, tutarsız araştırma uygulamaları ve giderek artan oranda zaman kaybıyla sonuçlanır.
Ele aldığı karakteristik sorunlar kolayca tanınabilir. Tasarımcılar mevcut çalışmaları bulup yeniden oluşturamıyor. Katkı süreci olmadığı için bileşen kütüphaneleri çatallanıyor. Önceki bulgular keşfedilemediği için araştırmalar tekrarlanıyor. Bilgi belgelenmediği için entegrasyon aylar sürüyor. Mühendislik ekibine devir tutarsız olduğundan uygulama kalitesi değişkenlik gösteriyor. Talepler, önceliklendirme yapılmadan çeşitli kanallardan geliyor. Her biri, işçilik hatasından ziyade operasyonel bir hata.
Tipik kapsamı, araçlar ve bunların yönetimi, katkı ve kullanım dışı bırakma süreçleri de dahil olmak üzere tasarım sistemi yönetimi, dosya ve varlık organizasyonu, araştırma depoları ve katılımcı bulma altyapısı, yaygın faaliyetler için standart iş akışları, işe alım ve yetenek geliştirme ve tasarım çalışmalarının ölçülmesini içerir. Bunların hepsi için özel bir rol gerekmez, ancak hepsinin bir sorumlusu olması gerekir.
Bu rol sıklıkla tasarımcılar için proje yönetimi olarak yanlış anlaşılıyor ve koordinasyon bunun bir parçası olsa da, ayırt edici işlevi tekrarlayan sürtüşmeleri ortadan kaldıran sistemler kurmaktır. Bir projeyi yönetmek tek bir örneğe odaklanırken; bir araştırma deposu, bir bileşen katkı süreci veya standart bir devir teslim formatı oluşturmak birçok örneğin altında yatan nedeni ele alır. Altyapı oluşturmadan koordinasyona kayan işlevler, kaldıraç yerine idari yük oluşturur.
Yatırımın gerekçelendirilmesi, şu anda zamanın nerede kaybedildiğini göstermeyi gerektirir; bu da kanıtlanması kolay ve nadiren ölçülen bir durumdur. Tasarımcıların zamanlarını nasıl geçirdikleri incelendiğinde, zamanlarının önemli bir bölümünün zaten var olan çalışmaları arama, uzlaştırma, koordine etme ve yeniden üretme ile harcandığı ortaya çıkar. Bu oranı azaltmak yatırımın getirisidir ve bunu geri kazanılan tasarım kapasitesi açısından ifade etmek, süreç iyileştirmelerini tanımlamaktan daha ikna edicidir.
Tasarım çalışmalarının ölçülmesi, bu fonksiyonun üstlendiği en zor sorumluluklardan biridir ve kötü yapılması kolaydır. Üretilen çıktıların sayılması, yargıdan ziyade hacmi ödüllendirir ve hız ölçütleri, özenin önemli olduğu yerlerde kestirme yolları teşvik eder. Daha savunulabilir ölçütler, tasarımın faaliyet gösterdiği koşullarla ilgilidir; bunlar arasında araştırma bulgularının ihtiyaç duyan kişilere ulaşmasının ne kadar sürdüğü, gönderilen arayüzlerin ne kadarının onaylanmış bileşenleri kullandığı ve ekibin zamanının ne kadarının gerçek tasarım çalışmalarına ayrıldığı yer alır.
Erken benimseme gerçek bir risktir. Küçük bir ekibin, koordinasyon maliyeti bunu haklı çıkarmadan önce resmi süreçler, yönetişim ve araç yükü getirmesi, kendini yavaşlatır ve zaten işleyen bir çalışmaya törensel bir hava katar. Mantıklı tetikleyici, personel sayısı eşiği veya olgunluğa yönelik bir hedef değil, fonksiyonun ele aldığı belirli sorunların kanıtıdır.
Bu işlevin amacı uygulayıcıları yönlendirmek değil, desteklemek olduğundan, etkinliği yalnızca süreci değil, tasarım işini de anlayan kişiler tarafından yönetilmesine bağlıdır. Uygulamada, tasarım sistemi ve araştırma altyapısıyla birlikte kurulur. ürün tasarımıUygulama kalitesini belirleyen devir teslim süreçlerini koordine eder. ürün geliştirmeVe yeterince büyük ölçekli kuruluşlarda bu, kurum içinde kalıcı bir işlev haline gelir. UX departmanı.
Switas'ın Görüldüğü Gibi
