Projekt deski rozdzielczej

Projektowanie pulpitów nawigacyjnych to praktyka prezentowania danych w taki sposób, aby osoby, które ich potrzebują, mogły zrozumieć sytuację i podjąć działania. Jest to dziedzina projektowania, a nie techniczna, a częstym błędem nie jest brak danych, ale prezentacja, która gubi istotny sygnał wśród wszystkich innych, które mogłyby zostać wyświetlone.

Podstawowym pytaniem jest, kto będzie korzystał z pulpitu nawigacyjnego i jakie decyzje będzie on wspierał. Pulpit nawigacyjny stworzony dla wszystkich nikomu nie służy, ponieważ kadra kierownicza, menedżerowie i specjaliści potrzebują różnych rozwiązań dla tych samych informacji. Kadra kierownicza potrzebuje niewielkiej liczby wskaźników z jasno określonymi wskazówkami i wyróżnionymi wyjątkami; analityk potrzebuje szczegółowości i możliwości analizy. Próba obu na jednym ekranie daje coś zbyt szczegółowego dla jednej grupy odbiorców i zbyt płytkiego dla drugiej.

Kompleksowość to najczęstszy błąd projektowy. Pulpity nawigacyjne gromadzą wykresy, ponieważ każdy interesariusz prosi o dodanie czegoś i nic nie jest usuwane, tworząc ekrany z dziesiątkami wizualizacji, gdzie ważny sygnał jest nieodróżnialny od rutyny. Dyscyplina polegająca na uwzględnianiu tylko tego, co wpływa na zamierzoną decyzję, i dostarczaniu wszystkiego innego na żądanie, tworzy pulpity nawigacyjne, które są faktycznie odczytywane.

Kontekst sprawia, że ​​liczba jest interpretowalna, a jego brak jest powodem, dla którego wiele pulpitów nawigacyjnych nie zachęca do działania. Współczynnik konwersji na poziomie trzech procent sam w sobie nic nie znaczy; ta sama wartość w porównaniu z poprzednim miesiącem, wartością docelową i zakresem historycznym natychmiast wskazuje, czy coś wymaga uwagi. Każda wyświetlana liczba powinna zawierać porównanie, a jeśli go nie ma, użytkownik musi podać kontekst z pamięci, czego większość nie zrobi.

Kodowanie wizualne powinno być zgodne z pytaniem, a nie z dostępnymi typami wykresów. Trendy w czasie najskuteczniej odczytuje się z linii, porównania między kategoriami ze słupków, a części całości z niewielkiej liczby segmentów lub ze skumulowanego słupka. Dekoracyjne rozwiązania, efekty trójwymiarowe i podwójne osie utrudniają porównywanie, jednocześnie sprawiając wrażenie bardziej wyrafinowanych, a wskaźniki zajmują dużo miejsca, aby wyświetlić pojedynczą wartość.

Prezentacja oparta na wyjątkach jest bardziej skalowalna niż kompleksowy monitoring. Zamiast wymagać od kogoś analizowania każdego pomiaru w celu ustalenia, czy coś jest nie tak, podkreślanie odchyleń wykraczających poza zdefiniowane progi kieruje uwagę na to, co tego wymaga. To właśnie różnica między pulpitem nawigacyjnym, który trzeba analizować, a takim, na który można rzucić okiem, i to właśnie pozwala, aby monitorowanie przetrwało jako rutyna.

Interakcja powinna być dodawana celowo, a nie domyślnie. Filtry, funkcje dogłębnej analizy i kontrolki parametrów są cenne dla użytkowników, którzy eksplorują informacje, ale stanowią przeszkodę dla tych, którzy potrzebują natychmiastowej odpowiedzi, ponieważ każda kontrolka to decyzja wymagana przed wyświetleniem komunikatu na pulpicie. Domyślne ustawienie widoku domyślnego, z dostępną, ale nieobowiązkową funkcją eksploracji, spełnia oba te warunki, nie umniejszając żadnej z nich.

Zaufanie decyduje o tym, czy dany panel w ogóle będzie używany, a tracimy je szybko. Pojedynczy przypadek danych sprzecznych z danymi z innego źródła lub niezauważony błąd w przepływie danych sprawiają, że użytkownicy na stałe wracają do własnych arkuszy kalkulacyjnych. Pokazanie aktualności danych, wskazanie awarii przepływu danych zamiast wyświetlania nieaktualnych danych, jakby były aktualne, oraz dokumentowanie definicji w widocznym miejscu to czynniki podtrzymujące zaufanie.

Ponieważ użytkowanie zależy od tego, jak panel będzie odpowiadał sposobowi pracy użytkowników, korzysta on z tego samego podejścia zorientowanego na użytkownika, co każdy inny interfejs. W praktyce definicje miar i wiarygodność danych są ze sobą powiązane. Analityka danychinterfejs i hierarchia informacji korzystają z tych samych technik, które zastosowano w projekt produktui sprawdzenie, czy docelowi użytkownicy mogą faktycznie odpowiedzieć na swoje pytania z pulpitu nawigacyjnego, to proste zastosowanie badania użytkowników która jest prawie nigdy nie wykonywana.