Projekt treści

Projektowanie treści to dziedzina, która określa, jakich informacji potrzebuje użytkownik na każdym etapie podróży, w jakiej formie i w jaki sposób je wyrazić. Treści traktowane są jako podstawowy element interfejsu, a nie jako tekst dodany do gotowego projektu, a osoby zajmujące się projektowaniem treści są zazwyczaj zaangażowane w projekt od samego początku, a nie proszone o pisanie tekstów do gotowych ekranów.

Różnica między copywritingiem a pisaniem tekstów jest merytoryczna, a nie terytorialna. Copywriting koncentruje się zazwyczaj na perswazji, wizerunku marki i skuteczności marketingu. Projektowanie treści koncentruje się na tym, czy dana osoba jest w stanie zrozumieć, o co jest proszona, podjąć decyzję i wykonać zadanie. Te dwa zagadnienia się pokrywają, ale strona może być napisana przekonująco i niezrozumiała, a projektowanie treści rozwiązuje ten drugi problem.

Jego fundamentalną zasadą jest to, że najlepszym formatem informacji często nie jest proza. Użytkownik porównujący opcje może potrzebować tabeli, osoba realizująca proces może potrzebować ponumerowanych kroków, osoba sprawdzająca kwalifikowalność może potrzebować krótkiej listy warunków, a osoba stojąca przed decyzją może potrzebować jednego, jasnego zdania. Projektanci treści zaczynają od zidentyfikowania potrzeb użytkownika, a następnie wybierają formę, dlatego dyscyplina ta zaczyna się jeszcze przed napisaniem tekstu.

Prosty język jest wymogiem praktycznym, a nie preferencją stylistyczną, a jego wartość jest dobrze udokumentowana. Badania w sektorze usług publicznych wielokrotnie wykazały, że uproszczenie języka zwiększa wskaźnik ukończenia i zmniejsza liczbę kontaktów z pomocą techniczną, również wśród osób z wyższym wykształceniem, ponieważ wszyscy czytają pod presją czasu i nikt nie woli pracować intensywniej. Sprzeciw wobec prostego języka zazwyczaj wynika z przekonania organizacji, że złożoność świadczy o autorytecie, co nie jest potwierdzone dowodami.

Dyscyplina ta obejmuje również decydowanie, czego nie mówić. Interfejsy gromadzą tekst wyjaśniający, zastrzeżenia i zapewnienia dodawane przez różnych interesariuszy na przestrzeni czasu, a ich łączna ilość przesłania niewielką ilość informacji, których użytkownik faktycznie potrzebuje. Usuwanie treści jest często najbardziej wartościową dostępną interwencją i wymaga uprawnień do odrzucania dodanych treści, dlatego rola ta sprawdza się lepiej, gdy jest realnie odpowiedzialna, a nie gdy ma na celu jedynie napisanie tekstu.

Język powinien pochodzić od użytkowników, a nie od organizacji, co sprawia, że ​​badania stanowią kluczowy wkład. Terminy używane przez klientów do opisu swojej sytuacji, zaczerpnięte z wywiadów, zapytań wyszukiwania i kontaktów z działem wsparcia, konsekwentnie przewyższają terminologię wewnętrzną pod względem zrozumiałości i łatwości odnalezienia. Organizacje, które posługują się własnym słownictwem, tworzą interfejsy, które są jasne dla pracowników i niezrozumiałe dla wszystkich innych.

Testowanie treści jest proste i rzadko stosowane. Zrozumienie tekstu można sprawdzić, prosząc czytelników o wyjaśnienie własnymi słowami, czego wymaga od nich dany fragment, a różnica między tym, co zostało napisane, a tym, co zostało zrozumiane, jest zazwyczaj większa, niż spodziewają się autorzy. Testowanie luk, ocena czytelności i obserwacja, czy czytelnicy potrafią ukończyć zadanie, korzystając z treści w formie pisemnej, dostarczają dowodów, które przekształcają różnice zdań w pytania z odpowiedzią.

Treść wymaga konserwacji w sposób, w jaki nie jest to wymagane w przypadku projektu wizualnego. Produkty, zasady i ceny ulegają zmianom, a teksty w interfejsie stają się po cichu niedokładne. Ustanowienie odpowiedzialności, cykl weryfikacji i jedno źródło treści wielokrotnego użytku, takich jak oświadczenia prawne i standardowe komunikaty, zapobiegają dryfowi, w którym ta sama koncepcja jest opisywana na trzy różne sposoby w obrębie produktu.

Ponieważ decyzje dotyczące treści kształtują strukturę w takim samym stopniu, jak powierzchnię, dyscyplina ta powinna być powiązana z projektowaniem, a nie po nim. W praktyce projektowanie treści znajduje się w projekt produktu od samego początku czerpie swoje słownictwo i dowody zrozumienia z badania użytkowników, a organizacje budujące tę zdolność wewnętrznie zazwyczaj umieszczają ją w Dział UX tak aby zostało ono uruchomione w momencie, gdy podejmowane są decyzje o potrzebach informacyjnych, a nie wtedy, gdy ekrany są gotowe na wyświetlenie tekstu.