Jakobs wet

De wet van Jakob, toegeschreven aan usability-onderzoeker Jakob Nielsen, stelt dat gebruikers het grootste deel van hun tijd op andere websites doorbrengen en daarom de voorkeur geven aan een website die op dezelfde manier werkt als de websites die ze al kennen. Het is een bewering over overgedragen verwachtingen: mensen komen aan met mentale modellen die elders zijn opgebouwd, en een interface die overeenkomt met die modellen vereist geen leerproces, terwijl een interface die ervan afwijkt juist op het moment dat de bezoeker er het minst in geïnteresseerd is, een nieuw leerproces afdwingt.

De praktische implicaties zijn conservatief en vaak impopulair bij ontwerpteams. Het logo linksboven moet terugleiden naar de homepage. Het winkelwagenpictogram hoort rechtsboven. Onderstreepte blauwe tekst moet een link zijn. Een vergrootglas betekent zoeken. Het afrekenproces moet verlopen zoals mensen dat elders al honderden keren hebben gedaan. Navigatie moet eruitzien als navigatie. Deze conventies hebben op zich geen waarde, maar hun herkenbaarheid is een echte troef, en het loslaten ervan kost daadwerkelijke conversie in ruil voor een onderscheidend vermogen waar de meeste bezoekers niet om hebben gevraagd.

De wetgeving verklaart een aanhoudende spanning in commercieel ontwerpwerk. Nieuwe interactiepatronen zijn professioneel lonend, winnen prijzen en tonen vakmanschap aan. Ze vereisen echter ook dat elke bezoeker iets leert, en de meeste bezoekers zullen die moeite niet nemen, omdat ze gekomen zijn om een ​​taak te volbrengen in plaats van een interface te waarderen. Websites die zich onderscheiden door structurele elementen zoals navigatie, scrollgedrag en aankoopproces, betalen daar doorgaans voor, terwijl websites die zich onderscheiden door visuele identiteit, toon, fotografie en content daar meestal van profiteren zonder kosten.

Aan dit conservatisme zit een legitieme grens. Conventies veranderen, en als niemand ervan afweek, zouden interfaces nooit verbeteren. Het verstandige standpunt is om te innoveren waar de potentiële winst groot is en de afwijking toetsbaar is, en om je te conformeren waar de conventie goed ingeburgerd is en afwijking niets oplevert. Het is ook belangrijk om onderscheid te maken tussen een conventie die werkelijk universeel is en een conventie die slechts dominant is binnen een bepaalde ontwerpcommunity. Dit onderscheid wordt door interne teams vaak verkeerd begrepen, omdat hun referentiekader bestaat uit andere professionals in plaats van hun daadwerkelijke klanten.

De wetgeving heeft ook directe gevolgen voor herontwerpen. Omdat verwachtingen worden gevormd door herhaalde blootstelling, hebben bestaande klanten specifieke mentale modellen van de huidige website. Een ingrijpend herontwerp doorbreekt deze modellen, zelfs als het nieuwe ontwerp objectief beter is. De daaruit voortvloeiende tijdelijke dip in prestaties, soms 'veranderingsaversie' genoemd, is geen bewijs dat het herontwerp is mislukt. De verkeerde interpretatie hiervan heeft ertoe geleid dat veel organisaties daadwerkelijk beter werk hebben teruggedraaid. Meten over een langere periode, waarbij nieuwe en terugkerende bezoekers afzonderlijk worden geanalyseerd, is de juiste aanpak.

De wet impliceert ook dat conventies moeten worden getoetst aan de doelgroep in plaats van te worden afgeleid uit de eigen gewoonten van het ontwerpteam. Verwachtingen verschillen aanzienlijk tussen markten, leeftijdsgroepen en niveaus van digitale ervaring, en de patronen die voor een professional in het vakgebied universeel lijken, zijn vaak specifiek voor een kleine groep. Betaalmethoden, adresformaten, naamstructuren, navigatiegewoonten en de betekenis die aan bepaalde pictogrammen wordt toegekend, variëren allemaal per land, en interfaces die zijn gebouwd op aannames uit de ene markt presteren vaak slecht in een andere markt om redenen die van binnenuit onverklaarbaar lijken. Testen met deelnemers uit de daadwerkelijke doelmarkten, in plaats van generaliseren vanuit één enkele markt, maakt van dit plausibele principe een nauwkeurig principe.

In de adviespraktijk betekent het toepassen van de wet van Jakob meestal het oplossen van discussies over waar onderscheidend vermogen zich zou moeten bevinden. productontwerp Bij betrokkenheid zullen structurele patronen doorgaans dicht bij de conventie blijven, terwijl er tegelijkertijd wordt geïnvesteerd in differentiatie door middel van content, identiteit en de kwaliteit van de specifieke interacties die het belangrijkst zijn voor het aanbod. Wanneer een bestaande site op kostbare wijze van de conventie is afgeweken, behoren die afwijkingen tot de meest voorkomende bevindingen met grote impact in een onderzoek. UX-auditOmdat ze doorgaans onzichtbaar zijn voor het interne team dat zich eraan heeft aangepast.